SALSURI !
Van 17 tot 21 november was het Salsuri in Suriname. Dit is een salsa festival, mensen vanuit de hele wereld komen dan naar hier om te dansen. Er zijn verschillende workshops en activiteiten. Zo zijn we woensdag avond naar het Vat geweest, hier was de opening van Salsuri. Echt heel erg leuk en mooi om te zien hoe goed al die mensen kunnen dansen.

Donderdag morgen moest ik eerst na de tandarts hier, want me draadje van de beugel was los gegaan. Van te voren was mij gezegd dat ik gewoon vanaf 8 uur er moest gaan zitten en wachten tot er een plekje vrij kwam. Dus ik dacht dat wordt gezellig in de wachtkamer zitten tot 16.00 uur ofzo. Maar al vrij snel kwam er een plekje vrij en binnen een uur stond ik weer buiten. Dus kon toch nog na stage, gelukkig maar want vind het jammer om lessen te missen. En vandaag zijn we begonnen met de cursus voor medewerkers en hier wilde ik erg graag bij aanwezig zijn. De medewerkers willen ook graag wat meer leren gebaren, er zijn ook een aantal nieuwe docenten die nog bijna geen gebaren kennen die leren we ook gebaren en voor de andere is het een herhaling op wat ze al weten. En in volgende lessen zullen ze ook nieuwe dingen leren waar ze weer mee verder kunnen.

's Avonds was natuurlijk weer Havanna, maar ook hier was nu Salsuri dus iets anders dan anders. Het begon wat eerder en het salsa gedeelte ging wat langer door. Geen probleem voor ons, hebben ons goed vermaakt met kijken naar de profs en zo af en toe zelf een dansje wagen. Niet te vaak want voel me echt z'n kluns tussen al die profs.

Voor vrijdag middag even wezen shoppen bij de Hermatage mall. Dit is een overdekt winkelcentrum met leuke winkels. ‘s Avond hadden we (Eva, Dana, Amir, Loes en ik) kaartjes gekocht voor een Salsuri cruise. Om 20.00 uur vertrokken we met een boot de Suriname rivier op. Tijdens de tocht kon je lekker eten, drinken en dansen natuurlijk. Wat dan ook weer heel veel gedaan is. Ook zelf de dansvloer weer op geweest en lekker gedanst. Om 00.00 uur legde de boot weer aan en was de avond weer voorbij.

RELAXT WEEKENDJE :)
Zaterdag een dagje niks gedaan, lekker uitgeslapen en bijgekomen van de stage week en Salsuri activiteiten. Zaterdag avond voor de verandering op tijd na bed, ook wel eens lekker.

Zondag wilde we gaan zwemmen dus alle spullen gepakt, zwemspullen aan en net of het weer het wist, begint het echt kei hard te regenen. Echt met bakken uit de lucht er kwam geen eind aan. De middag dus maar doorgebracht met spelletjes doen. Ik had regenwormen mee genomen, tot nu toe hadden we dat nog niet gedaan. Dus mooi gelegenheid om het maar eens te gaan doen. Gezellig met speculaasbrokken de middag doorgebracht.

STAGE.
Door de weeks loop ik nog steeds gewoon stage. Voor mensen thuis zal het soms lijken alsof ik niks anders doe dan leuke dingen maar dat lijkt maar zo hoor. Ik mag vanwege privacy gewoon niet zo veel dingen over stage vertellen of foto's op internet plaatsen. Maar op stage gaat het nog steeds goed, heb het onwijs naar me zin. De kinderen vinden het leuk om gebaren te leren en zijn steeds weer enthousiast wanneer ik de klas weer binnen kom lopen. Daar doe je het toch voor.

Vind het persoonlijk ook erg leuk dat ik nu eigenlijk heel veel verschillende doelgroepen les geef, kleuters, verschillende basis klassen en docenten. Heel gevarieerd dus. Iedere klas is weer anders dat zorgt ervoor dat het leuk blijft.

SREFIDENSI
Deze week heb ik maar twee dagen stage gelopen, alleen maandag en dinsdag.
Woensdag werd op school Onafhankelijkheidsdag (Srefidensi) gevierd. De docenten hadden een programma gemaakt het begon met een stukje geschiedenis over de verschillende presidenten, informatie over de vlag en verschillende culturen. In het begin voelde het toch een beetje raar om daar tussen te zitten. Er werd nadruk gelegd op het feit dat ze nu zelfstandig waren en niet meer afhankelijk van de blanken en ze nu zich zelf konden redden door hard te werken enz. Later verdween dit gevoel een beetje en vond ik vooral heel erg fijn om er bij te mogen zijn en samen met hen te vieren dat ze onafhankelijk zijn van Nederland.

Door alle informatie ben ik een aantal dingen over het land te weten gekomen die ik nog niet wist. Zo weet ik nu dat de kleuren van de vlag een bepaalde betekenis hebben. Rood symboliseert de vooruitgang en de strijd voor een beter bestaan, wit staat voor vrijheid en gerechtigheid, groen voor vruchtbaarheid van het land en de ster symboliseert de hoop op een ‘gouden' toekomst. Ook weet ik dat er 6 verschillende culturen leven in Suriname namelijk: Creolen, Javanen, Indianen, Hindoestanen, Chinezen en Libanese. Waar z'n dag al niet goed voor is. Een van de docenten had gekookt dus het was een echt feestje.

Verder hebben Loes en ik met de kinderen een estafette gedaan. Al met al een leuke dag.

's Avonds zijn Loes en ik nog uit eten geweest. We waren al een tijdje niet meer met z'n twee uit eten geweest en vonden dat dit nu wel weer kon. Zijn naar Jiji's geweest en hebben een heerlijke ossenhaas gegeten. Wat is dat lekker zeg, over het algemeen eet ik hier alleen maar kip. Dan is het echt verrukkelijk om weer eens echt vlees te eten. 's Avonds was er vanwege de Srefidensi een feest bij Stars. Deze discotheek is normaal gesproken niet open alleen met bijzondere dagen. We waren er nog niet geweest en omdat anderen ook gingen zijn we ook gegaan. Het was wel gezellig al was het niet helemaal mijn muziek smaak. Heb me redelijk vermaakt. De avond samengevat was het: Loes gezocht, met als resultaat: niet gevonden. En Loes dan anders om. Best knap als je je bedenkt dat het niet heel groot was en ook niet druk. Maar zijn elkaar net mis gelopen. Rond 3 uur had ik het gehad en ben naar huis gegaan.

Donderdag was het dan echt Srefidensi. Suriname is vanaf 25 november 1975 onafhankelijk van Nederland en dit werd vandaag gevierd. Op en rond om het onafhankelijkheidsplein was er feest er stonden kraampjes met allemaal dingen zoals sieraden, kleding, eten en drinken, traditionele kleding enz. Op het plein zelf was ook van alles te doen. Bouterse heeft nog een toespraak gehouden.

In de middag hebben we nog een vliegtuig show gezien, mooi te zien. Ook waren er parachutisten die uit het vliegtuig sproken en landen op plein. Tijdens de sprong van de laatste parachutist werd het volkslied gedraaid en doordat we elke maandag en vrijdag dit lied zingen konden Loes en ik uit volle borst mee zingen en gebaren.

Best gek het Nederlandse volkslied ken ik niet eens helemaal en het volklied van hier zing ik zo mee.

Bij de kraampjes alvast wat souvenirs geshopt voor thuis. Aan het begin van de avond was het geld wat we mee hadden op en moesten we dus even naar huis om geld te halen. Later op de avond zijn we nog even terug geweest om de dingen die we gezien hadden als nog te kopen. Op het onafhankelijkheidsplein genoten van een band genaamd T.I.P. 's Avonds op tijd me bed in want de volgende dag gingen we weer op trip.

DAN TA BAI!!
Vrijdag ochtend om 8.00 uur (9.00 uur dus) vertrokken we (Marije, Ilse, Eva, Loes, Sharif en ik) na Dan Ta Bai. Dan Ta Bai betekent letterlijk: 'geruis van de stroomversnelling'. Het oord ligt ten zuiden van het Brokopondo stuwmeer, op ongeveer 175 kilometer van Paramaribo. Rond 14.00 uur kwamen we aan bij Dan Ta Bai, de weg er naar toe was weer een beleving op zich. Een hobbelige weg bracht ons uiteindelijk bij Dan Ta Bai. Echt een hele mooie locatie.

Daar aangekomen eerst de spullen uit de bus gehaald en bekeken waar we wilde slapen. Er was een eilandje dat alleen bereikbaar was door over een boomstam te lopen. Helemaal passend in het plaatje van een avontuurlijk weekend. Voor mij dus een super avontuur die boomstam want evenwicht houden is niet helemaal mijn ding.

Na dat alle spullen aan de overkant waren hebben we lekker ‘gezwommen' (gezeten in het water want voor zwemmen stond het water te laag). Na een poosje zwemmen begonnen onze buikjes te rommelen en zijn we maar eens bij Sharif gaan kijken of het eten al klaar was. Tijdens het eten kwam Julio vertellen dat we na het eten konden kabellen. SPANNEND !!! Na het eten dus snel gaan aankleden en klaar maken voor het kabelen. Samen met de jongens van Dan Ta Bai: Julio en Oreo (een heerlijk koekje haha) zijn we met een bootje naar de overkant gevaren en na een stukje wandelen door het bos kwamen we aan bij de plek waar het kabellen begon.

Eerst z'n sexy tuigje aan en daarna via een stijl trappertje omhoog de boom in. Vandaar begon het parcours van in totaal 5 kabels. Onderweg een paar spannende obstakels zoals een touwbruggetje wat onwijs wiebelt. De een na laatste baan ging over het water, echt onwijs mooi. Aan de overkant aangekomen was er een tarzan swing. Boven op een trappertje werd je vast gekoppeld aan een touw en kon je net als Tarzan en Jane slingeren. Super leuk.

Na deze avontuurlijke activiteit hadden we even de tijd om te relaxen in het water. Lekker me haar gewassen in de stroming van het water. Aan de overkant was een steen waar de jongens van Dan Ta Bai zich aan het wassen waren. Na enige aarzeling zijn we naar de overkant gezwommen en zijn we allemaal door koekie (Oreo) ingezeept. Samen met Eva en Oreo nog een hele poos op de steen gezeten bij het kampvuur en gekeken naar de sterren. Klinkt dat niet super gaaf. Echt wat een beleving bijna een droom gewoon. Oreo ging zelfs nog bonsbons voor ons halen. We hadden geen idee wat dat waren maar hij kwam terug met marshmallows, dit maakte het moment compleet. Rond 21.00 uur zijn we terug gelopen naar de rest en gezamenlijk gegeten. Tijdens het eten begon het kei hard te regenen, op zich niet zo erg maar als je bedenkt dat ik die boomstam nog over moest om bij mijn hangmat te komen was het even wat minder. De boomstam wordt door de regen natuurlijk wat glibberig. Na het eten nog even wat gedronken maar al snel voelde ik mijn ogen zwaar worden en ben ik lekker mij hangmat ingekropen. Voor dat ik daar was moest ik natuurlijk eerst die boomstam weer over, al balancerend heb ik de overkant behaald. In het begin was het echt een hele overwinning voor mezelf maar na een aantal keer werd het steeds gewoner.

Zaterdag morgen al vroeg opgestaan en na dat we ons gewassen hadden in de stroomversnelling en ontbeten hadden gingen we een boswandeling maken. De gids (van wie ik de naam niet kon onthouden en hem dus nu ook niet weet) heeft ons van alles verteld over het bos, de vruchten (apenborstel dit is een vrucht die je in 3 verschillende vormen had hard, medium en soft. De harde vrucht gebruiken de apen om zichzelf mee te vlooien/kamen), de bomen (jodiumboom, rubberboom, chocoladeboom) en de dieren die we tegen kwamen (dit waren er niet zo veel alleen een pijl staart rubs en er sprong iets in het water maar helaas hebben alleen de plons gezien en niet gezien wat het was).

Aan het eind van de wandelingen werden we opgepikt door een bootje en vaarde we naar de soela's (stroomversnelling). Hier hebben we lekker in het water gezeten en genoten van de mooie natuur om ons heen. Toen we terug kwamen bij het kamp hadden we even wat vrije tijd en konden we dus even lekker genieten van de zon en het weer.

Toen de meiden van de andere groep gearriveerd waren gingen we met z'n allen per boot naar een dorpje. Van te voren vertelde Sharif ons dat er pas iemand overleden was en er dus een andere sfeer in het dorp was. Mensen vierde feest. Bij het dorpje aankomen, kwam een vrouw na de boot lopen. In een taal die ik niet verstond begon ze te schreeuwen en aan haar gezichtsuitdrukking te zien was ze boos. Mij toen nog onbekend waarom, later werd mij duidelijk dat ze niet boos was op ons maar op één van de mannen die mee was want zijn tante was overleden en hij was er nog niet geweest tot nu toe.

De mensen in het dorp waren bezig met het zagen en timmeren van een kist voor de overledene. De anderen die toe keken dronken bier. Vanwege de privacy van de mensen mochten we in het dorp niet zomaar van alles fotograferen.

In het dorp zelf droegen alle vrouwen een hoofddoek in de kleuren wit met zwart deze doek staat voor rouw. In het dorp vertelde Sharif van alles over de huisjes waarin de mensen woonde, de planten en de leefwijze. Midden in het dorp liepen we langs een hutje waar de overleden vrouw lag opgebaard. De familie bepaald wanneer iemand begraven wordt, dit is ook wel afhankelijk van de positie van de overleden.

Na de wandeling gingen we weer met de boot terug naar het kamp. Voor het eten nog even lekker gezwommen. Na het eten hebben we weer regenwormen gespeeld. Ondertussen werd het kampvuur aangemaakt. Na een aantal potjes regenwormen zijn we bij het kampvuur gaan zitten. Marije en Loes hebben gitaar gespeeld, super gezellig tot de regenbui het moest verpesten. We werden genoodzaakt ergens anders te gaan zitten, dus met z'n allen verplaats naar een gemeenschappelijke ruimte. Hier hebben de rest van de avond gezeten. De jongens en mannen van Dan Ta Bai gingen muziek maken op de trommels, ook heel gezellig.

Aan het begin van de avond had één van de jongens ons al de vogelspinnen in de boom laten zien, maar later op de avond had hij er een op zijn hand en kwam die even van dicht bij laten zien. ECHT DOOD ENG.

Iedereen mocht hem even vast houden, na dat iedereen geweest was en het een beetje gewend was heb zelf ik de stap gezet om hem vast te houden. In Nederland ben ik al bang voor een heel klein spinnetje, dus dit was een hele overwinning. En achteraf gezien was het helemaal niet eng. Maar blijf trots op mezelf, ik kan gewoon zeggen dat ik een vogelspin heb vast gehad, hoe stoer is dat??

De avond ging door tot een uur of 12 en daarna weer lekker me hangmat ingekropen. Ga dat echt nog wel missen in Nederland, het ligt echt heerlijk.

De nacht van zaterdag of zondag was echt onwijs koud (voor Surinaamse begrippen dan) heb gewoon liggen rillen. Weet dat het bij jullie nog kouder is en dat ik niet moet zeuren maar toch had ik het koud.

Zondag morgen konden we lekker uitslapen ik heb daar ook heerlijk gebruik van gemaakt. In de loop van de ochtend gingen we met oom Donald boogschieten en met de luchtbuks schieten. Boogschieten ging me niet heel goed af van de 4x heb ik maar 1x het bord geraakt. Maar met de luchtbuks was ik haast een talent. Al schoot ik niet altijd raak, oom Donald vond dat ik een mooi houding had.

Na het middag eten vertrokken we weer richting de stad en zat het mooi relaxte en avontuurlijke weekend er al weer op. Nou ja nog niet helemaal, de bus van Sharif heeft een gebruiksaanwijzing. Zo moet de klep dicht geplakt worden met tape omdat hij niet meer sluit. Nou was de klep niet helemaal goed dicht geplakt dus toen we de hobbelig weg terug reden en door een kuil reden vloog de klep open en vielen er een aantal tassen uit. Een erg leuk gezicht die tassen op de weg liggend midden in de jungle.

De gedachtendat mijn tijd hier er al zo weer op zit is echt heel raar. Aan de ene kant wil ik nog lang niet na huis en aan de andere kant vind ik het ook erg leuk om iedereen weer te zien. Beetje dubbel gevoel dus. Maar ik ga hier nog dubbel genieten van de dagen die ik nog heb en ga proberen nog zo veel mogelijk dingen te doen en zien van het land.

Lieve mensen ik wens jullie alvast en een hele fijne sinterklaas toe en tot mijn volgende verhaal maar weer.

Brasa en liefs Janne

ps: foto's volgen nog, het zijn er zoveel dat ik echt wat meer tijd nodig heb om uit te zoeken welke ik op me site ga zetten en welke niet.