Vorige week donderdag was het zover Papa en Daan kwamen aan in Suriname. Ik weet nog zo goed dat ik op Schiphol afscheid nam van papa en hij zei tot 4 november. En de tijd is echt gevlogen want voor ik er erg in had was het al zo ver.

Zonder dat zij het wisten had ik met het bedrijf dat hen op ging halen gesproken dat ik mee kon rijden om ze op te halen. Ik zou om 12.45 uur worden opgehaald. Nou komt er dus echt een mega bus aanrijden, echt vet grappig. Eerste hebben we nog 3 andere hotels aangedaan waar we mensen hebben opgehaald die weer naar de Zanderij gingen om naar huis te gaan. Eenmaal bij de Zanderij eerst die mensen afgezet bij de vertrek hal en daarna bij de aankomst hal gewacht op de mensen die net geland waren. Het wachten duurde gelukkig niet heel erg lang. Maar was super spannend, elke keer komen er mensen door een schuif deur en zodra die open gaat moest ik dus goed kijken of ze het waren. Nadat een aantal mensen al naar buiten waren gekomen, kwamen ook papa en Daan eraan lopen. Zoekend naar waar ze naar toe moesten, zien ze helemaal niet dat ik er ook ben. Lekker is dat! Haha.

Even staan kijken en zwaaien maar ze zagen echt niks, dus er maar heen gelopen om ze te verrassen. En dit is zeker gelukt ze hadden heb beide niet verwacht. Super leuk dus.

Vond het echt fijn om ze weer te zien, in de bus bij kunnen kletsen en hun de dingen kunnen vertellen over het land die ik inmiddels al wist. Na een soepel verlopende rit naar het hotel, ben ik met ze mee gelopen om de spullen naar de kamer te brengen. Ze verblijven in een mooi luxe appartement. Na alles uitgepakt te hebben en alle cadeautjes en dingen van thuis uitgepakt te hebben. Kwam Amir ons ophalen om even boodschappen te gaan doen en een hapje te eten. Zijn wezen eten bij Sarina. Ze hebben meteen kennis gemaakt met het Surinaamse eten. Hebben namelijk baka bana gehad en saoto soep. En pap en Daan hebben hun eerst Parbo biertje gehad. Was een gezellig avond. Konden ook nog een stukje kijken van de optocht van het Divali feest. Dit is het Hindoestaanse lichtjes feest. Daarna papa en Daan weer afgezet bij het hotel want ondertussen waren ze toch best wel moe en omdat we de volgende dag al meteen op trip gingen was het verstandig voor hen om er op tijd naar bed te gaan.

Zelf daarna naar huis gegaan om klaar te gaan maken voor Havanna, de cast van GTST ging er die avond heen dus wilde ook graag gaan. Maar thuis aangekomen sloeg ook bij mij de vermoeidheid toe en dus niet meer geweest. Op me gemak me tas ingepakt voor de trip en op tijd gaan slapen.

Vrijdag morgen op tijd op voor de trip. Om 8 uur vertrokken we richting Berg en Dal. De groep waarmee we gingen bestond uit: Niamh en Nienke (de meiden die we hadden ontmoet bij het visum aanvragen en die we hier nog vaak zien), Dana (huisgenootje), papa en Daan, Loes en ik natuurlijk en als touroperator: Sharif en Jan ook de vriendin van Jan Jennifer was mee. Ze heeft het hele weekend voor ons gekookt, echt heerlijk.

De rit naar Berg en Dal toe duurde ongeveer 2 uur en de weg was goed begaanbaar gewoon asfalt met zo nu en dan wel een gekke drempel. Onderweg heeft Sarif van alles verteld over de dingen waar we langs kwamen. Bij Berg en Dal aangekomen troffen we een hele mooie locatie aan. Na een ontbijtje werden we opgehaald door gids Hans. Hans kent geen punten en gomma's in zijn spreken en dus zat het tempo er goed in (waren allemaal erg verbaasd want de meeste Surinamers spreken niet zo snel).Hij wist een hele hoop te vertellen over de geschiedenis van de Berg. Naar een pittige klim omhoog (voor mij nog zwaarder omdat ik al 2 weken erg zwaar hoest) hebben we de graven gezien van de slaven die op de Berg gewerkt hebben. De omgeving was echt super mooi. Aangekomen bij het uitzicht punt moesten we natuurlijk ook weer naar beneden. De afdaling was best stijl en je moest dus goed opletten dat je niet weg gleed met je schoenen. Gelukkig hebben papa en Daan mijn berg/wandelschoenen mee gekomen vanuit Nederland. Daar was ik tijdens dit weekend echt zo onwijs blij mee.

Later op de middag zijn we ook nog wezen kajakken op de Suriname rivier. Na een stuk op de rivier gevaren te hebben met een niet al te hoog tempo sloegen we af een en vaarde verder in een aftakking genaamd de mamacreek. Het tempo ging hier nog lager omdat het een smal riviertje was waar je goed op moest letten dat je niet tegen boomstammen aan vaarde die in het water lagen. De mensen die mij kennen weten dat ik nogal lomp kan zijn soms en ja hoor ik had het dus ook de hele tijd voor elkaar dat ik vast zat op een boomstam. Gelukkig waren de andere zo lief om mij elke keer weer te helpen zodat ik ook weer verder kon.

Nadat we de mamacreek helemaal afgevaren hadden, draaide we om en gingen dezelfde weg weet terug. We moesten alleen nu tegen de stroming van de Suriname rivier in varen, dat merk je wel hoor.

Terug bij berg en dal, alles in gepakt en zijn we met de bus verder gegaan richten Brownsberg. Vanaf de top van Berg en Dal had ik Brownsberg al gezien en het leek niet zo heel ver weg. Dat klopt ook wel. Maar onderaan de voet van de berg hield de goed begaanbare weg op en ging het over op klei grond met om de zoveel meter een hele grote plas water omdat het pas geregend had. De tocht om hoog begonnen we met schemer maar al snel werd het donkerder. De toch is gewoon niet te beschrijven dat moet je gewoon zelf meegemaakt hebben wil je kunnen begrijpen hoe hobbelig en slecht de weg was. Naja slecht, ik vond het hem slecht maar volgens Sharif was de weg best goed nu. Ik wil niet weten hoe hij dan is als hij wel echt slecht is. Maar naar een indrukwekkende en spannende toch omhoog kwamen we aan op de top van de berg. Hier zouden we gaan overnachten. Onze verblijfplaats was een dak met wat palen er onder. Na dat de bus uitgepakt was, heb ik helemaal alleen me hangmat opgehangen. Was er heel trots op want hij bleef ook nog zitten ook nog. Even de hangmat gerelaxt en bijgekomen van de trip tot het eten klaar was. Daarna heerlijk gegeten Jennifer kan echt heel erg goed koken. Na het eten heb ik al vrij snel me hangmat opgezocht want was echt wel moe geworden.

Liggend in me hangmat hoorde ik de brulapen verder op in het bos. Midden in de nacht werd ik wakker en de brul apen hadden zich verplaats van diep in het bos naar naast onze slaap plaats. En ze maken echt een heleboel herrie. Echt bizar om in je hangmatje te liggen boven op een berg met brul apen naast je hangmat. De volgende morgen heeft de groep zich in tweeën gespitst, Niamh en Nienke hadden namelijk de Irene en Leo vallen al eens gezien en wilde dus graag iets anders zien. Wij (Dana, Loes, Daan, Papa, Sharif) zijn rond 9.30 uur vertrokken richting watervallen. De heenweg was voornamelijk afdaling soms vlak maar soms ook best stijl. Onderweg heeft Sharif weer heel veel verteld over de natuur, de dieren en de bomen. Zo weet ik nu dat er bijvoorbeeld een telefoonboom bestaat, die werd vroeger gebruikt om mee te communiceren. Omdat de stam hol is geeft die een klank waarneer je er op slaat. Maar goed naar een flinke poos afdalen kwamen we aan bij de Ireneval. Vanwege het droogteseizoen kwam er niet heel veel water van de val maar genoeg om er even onder om te koelen en water flesje opnieuw te vullen met het water van de val.

Na de afkoeling stond de klim omhoog ons te wachten. Alles wat we omlaag zijn gegaan moesten we nu weer omhoog. En net als bij Berg en Dal viel mij dit ook erg zwaar. Baalde er zo van want normaal had ik best gekund zo'n klim omhoog, maar door dat stomme gehoest moest ik vaker stoppen om even bij te komen. Maar goed heb het gered ben boven gekomen. Terug bij het kamp lekker onder een ijskoude douche geweest en daarna in me hangmat gelegen tot het eten klaar was. Na het eten de spullen allemaal weer in bus gepakt en nog even van het uitzicht wezen genieten. Keken uit het op Stuwmeer, dat is overnachtingsplek voor aanstaande nacht. Daarna de hele tocht naar beneden weer afgelegd. Het was nu nog licht dus kon je pas echt goed zien hoe slecht/goed (volgens Surinamers) de weg was. Ook weer een hele avontuurlijk rit naar beneden gehad (zie filmpje).

Bij het stuwmeer (Ston Eiland) aankomen kregen we onze hut toegewezen. Bleek onze hut pal aan het water te liggen en onwijs mooi. Hangmatje weer opgehangen en er even in gelegen/geslapen tot het tijd was voor eten. Na het eten gezellig met z'n allen wat gedronken en wat gekletst. Erg gezellig maar rond 00.00 uur had ik het wel gehad en ben me hangmat maar weer ingekropen. Kan je vertellen het ligt echt heerlijk z'n hangmat en je kan er prima in slapen.

De volgende ochtend werd ik om 5.30 uur wakker gemaakt door Loes want ze zag de zon al opkomen dacht ze. Dus ik me hangmat uit om te kijken, maar het was gewoon licht en nog niet echt zon dus nog even terug en om 6.00 uur nog een keer opgestaan. Want wilde de zonsopkomst boven het Stuw meer zien. Echt heel mooi om te zien hoe de zon langzaam opkomt. Nog even terug me hangmat in want het was nog echt heel erg vroeg. Om 9.00 uur werd ik wakker en had vanuit me hangmat echt een super mooi uitzicht. Na het ontbijt moesten we de hangmatten weer opruimen en de hut leegmaken.. Rond het middag uur gingen we met een bootje het Stuwmeer op. Boven het stuwmeer steken allemaal boomstammen uit. Ze hebben het gebied vroeger onder water laten lopen niet de moeite genomen de bomen weg te halen die er stonden.

We zijn naar een plek gevaren waar normaal gesproken een waterval was maar door de droogte liep er geen water vanaf en konden we met onder bloten voeten via de stenen omhoog klimmen. Daarna zijn we pirania's gaan vangen. Ik ben niet zo dol op vissen en heb het dus overlaten aan de anderen. Niamh was de eerste die beet had helaas wist de vis nog te ontsnappen maar niet veel later had ook Nienke beet. Ik had echt verwacht dat het een vet grote vis zou zijn maar dat viel eigenlijk nog best mee. Hij heeft wel hele scherpe tanden maar ziet er verder vrij onschuldig uit. Gek dat z'n beestje zo veel schade aan kan richten.

De pirania's zijn erg slim en hebben de meeste visjes gewoon van het haakje afgehaald, maar papa had ook nog geluk ook hij had een pirania gevangen. Ze werden in de boot gegooid om mee te nemen terug naar Ston Eiland. Op de terug weg zijn we nog aangemeerd bij een eilandje waar een paar huisjes stonden. Hier hebben we even kunnen zwemmen. Daarna zijn we terug gevaren naar Ston Eiland en was het weekend al zo goed als om. Nog even gerelaxt in de hangmat en wat gegeten en rond 17.00 uur gingen we terug richting stad. Sharif had het het hele weekend al gehad over een concert van 200 muzikanten waar hij nog even aan wilde gaan op de terug weg. Op de terug weg stopte hij opeens langs de kant van de weg bij een openveld met palmbomen. Toen de bus uitging hoorde je echt heel veel vogels. We zijn even uitgestapt om te kijken en luisteren naar de vogels wat trouwens papagaaien bleken te zijn. Daarna de rit naar huis voortgezet.

Maandag middag zijn papa en Daan naar hier gekomen en hebben we de foto's uitgewisseld en bekeken. We zijn samen boodschappen wezen doen en Amir heeft heerlijk voor ons gekookt. Na het eten snel klaar gemaakt voor salsa les. Ze zijn mee wezen kijken, na salsa zijn ze nog even mee geweest na mij om wat te drinken en zijn daarna richting huis gegaan.

Dinsdag middag stond de dolfijnen en kaaimannen tour op het programma, voor mij de tweede keer dat ik deze tour gedaan heb maar omdat ik hem zo mooi vond wilde ik hem graag nog eens doen met papa en Daan. Om 16.00 uur zijn met Eva, Yvonne, Dana, Loes, Daan, Papa, Ik en Sharif vertrokken naar Leonsberg daar zijn we op de bood gestapt. Naar een hele poos varen hadden we nog steeds geen dolfijnen gezien. Volgens Sharif wat het in 8 jaar tijd hem nog nooit overkomen dat hij geen dolfijnen heeft gezien. Het werd later en later en dus donkerder en donkerder. En nog steeds geen dolfijnen. Helaas.

Aankomen bij een dorpje hebben we eerst lekker genoten van de plaatselijke hapjes: loempia en baka bana, daarna konden de lange broeken en vesten uit de tas gehaald worden en aangedaan worden voor de kaaimannen tour. Tijdens het omkleden zwermde de muskieten al om ons heen. Toen iedereen klaar was zijn we richting bootje gegaan en in gestapt. Na een mooie tocht en een smal wankel bootje kwamen we aan op een ‘meer' waar we kaaimannen gingen vangen. Eerst ging het andere bootje met daarin Dana, Papa en Daan kaaimannen vangen en later wij nog. In totaal hebben we 6 kaaimannen gevangen (zie foto's).

Woensdag zijn ze met Amir de plantages wezen bekijken en aan het eind van de ochtend even langs geweest op mijn stage plek. Ik heb ze de locatie laten zien, voorgesteld aan docenten en ze hebben de kinderen gezien. Vind het leuk dat ze dat ook gezien hebben. Hebben ze toch een beter beeld van wat ik hier hele dagen doe. 's Middags souvenirs geshopt en schaafijs gehad. Daarna nog even lekker gezwommen bij hun appartement.

Donderdag hadden we weinig gezamenlijke activiteiten. Papa en Daan zijn de Savanne in geweest, ik had gewoon stage. 's Avonds weer salsa les gehad. Wordt steeds moeilijker maar nog steeds erg leuk. Na salsa nog even op bed geslapen en daarna samen met Papa, Daan, Loes, Dana, Amir en ik naar Havanna. Hier lekker gedanst en een leuke avond gehad.

Vanmorgen moest ik nog eerder op dan anders want moest om 7.30 uur al op stage zijn omdat het vandaag sport dag was voor mensen met een beperking. We zijn met de bus vertrokken naar een stadion. Hier de hele ochtend spelletjes gedaan en actief bezig geweest, aan het eind van de ochtend werd er nog muziek gedraaid. Van alle kinderen die aanwezig waren (blind, verstandelijk beperkt, lichamelijk beperkt en doof) stonden alleen de doven kinderen te dansen en swingen. Super leuk!

De planning voor vanavond is: uit eten met papa en Daan want is onze laatste avond samen. Misschien daarna nog even wat leuks doen maar dat zien we straks wel.

Morgen gaan ze weer naar huis, dan zit het er voor hen al weer op. Ga ze niet naar de Zanderij brengen want ga morgen al weer op trip. Hierover in me volgende verhaal meer .

Voor mij zit mijn tijd hier er gelukkig nog niet op, maar het schiet toch ook al wel op. Ben al over de helft.

Papa en Daan bedankt voor de super leuk week samen. Heb er echt van genoten dat jullie er waren en jullie een beetje beeld hebben kunnen krijgen van Suriname en de cultuur hier. Hoop dat jullie er ook van genoten hebben. Tot 22 december

Dikke knuffel en Liefs