janne-suriname.reismee.nl

Bigi Pan !

Vorige week donderdag hebben Loes en ik besloten toch mee te gaan op trip naar Bigi Pan. Dit betekende wel dat ik niet mee kon Daan en papa uitzwaaien. Maar gelukkig vonden ze dit niet erg en zijn ze ook zonder dat ik ze heb uitgezwaaid goed in Nederland aangekomen.

Zaterdag morgen om 8 uur stond de bus voor de deur en nadat we de halve stad rond geweest waren om overal stagiaires op te halen (in totaal waren we met z'n elfen), reden we richting Nickerie. Het was een lange reis door verschillende districten van Suriname o.a door Saramacca en Coronie. Onderweg een aantal tussen stops gemaakt zo zijn we gestopt bij een plek waar je zo de zee op kon kijken, daarna bij een kraampje langs de weg waar we kokosmelk hebben gedronken en kokos hebben gegeten. Ik had me er helemaal op verheugd dacht namelijk dat het zou smaken naar bounty maar helaas er zat bijna geen smaak aan. De kokoskoeken daarin tegen waren wel heerlijk. Daarna ook nog wat fruit en vruchten op zuur geproefd, maar niks voor mij (dat is nog zacht uitgedrukt, vond het namelijk echt vies. Moest meteen aan het gezicht van oma Witjes denken wanneer ze een zure sinasappel eet. Voor mensen die dat gezicht van haar kennen, nou zo was mijn gezicht nu ook).

Daarna volgde we onze reis en kwamen aan in het district Nickerie, Sharif had ons beloofd eerst nog langs de centrale markt te gaan voor dat we door zouden gaan naar Biki Pan. Maar helaas waren we pas om 1 uur bij de markt en was bijna alles dus al ingepakt. Een hele lieve vrouw met schaafijs was er nog wel dus schaafijs gehad. Daarna nog een stukje gereden tot bij de plek waar de bootjes klaar lagen om naar Bigi Pan te gaan.

Eerst moesten al onze spullen uit de bus gehaald worden en in de bootjes gelegd worden en met 11 meiden kun je je denk ik wel bedenken hoe veel dat was. Dus allemaal in een lange slinger en spullen doorgeven. Daarna met twee bootjes richting Bigi Pan gegaan. Het eerste stukje was over de rivier daarna moesten we een stukje land over steken (er was een soort van schans waarover de boot moest), daarna gingen we verder in een smal riviertje/beekje. Onderweg zagen we nog een kaaiman, deze bleef netjes stil zitten voor een foto. Lief van hem he, maar toen de bootman hem wilde pakken vond hij het niet meer zo leuk en sprong weg.

Na in totaal z'n uur te hebben gevaren kwamen we aan bij een groot meer met daar midden op 4 huisjes/ hutjes. In 1 van die hutjes zouden wij de nacht door gaan brengen wat geweldig toch. Bij aankomst eerst weer alle spullen uit de boot gehaald (weer een lange slinger gemaakt, we worden al wat gevorderd en dus sneller hierin). Daarna de hangmatten op het balkon gehangen, echt een super mooie plek. Doordat iedereen op het balkon wilde slapen lagen we erg licht op elkaar, ik met aan de ene kant Baukje en aan de andere kant Loes. Gezellig kneus op elkaar, wanneer de een omdraait merkt de ander dat.

Stefanie (de vrouw die ons verzorgde tijdens ons verblijf bij Biki Pan) had heerlijk gekookt, na onze buikjes gevuld te hebben zijn we met de boot een vis net gaan uitzetten. Daarna wat rond gevaren om uiteindelijk weer terug te komen bij het net en de vissen op te jagen zodat ze in het net zouden zwemmen. Het water op het meer staat trouwens niet zo hoog, tijdens het varen met de boot gebeurde het regelmatig dat de mottor vast liep op de bodem. Of dat de bootman even uit de boot stapje om de boot over een modder/zand bult heen te duwen.

Terug bij de hut even heerlijk gerelaxt in mijn hangmat. Echt heerlijk! Ga hem in Nederland ook echt ergens op hangen.

Toen de zon onderging werden de muskieten actief en werden we haast verplicht naar binnen te gaan en tussen de muskieten kaarsen te gaan zitten om niet helemaal lek geprikt te worden. Maar ook binnen was het gezellig, met z'n allen in een kring gezeten en gekletst.

Rond 22.00 uur had Stefanie het eten klaar, heerlijk soep. Na dat deze op was zijn we op kaaimannenjacht gegaan. Gelukkig wist ik van de vorige kaaimannen tour dat de muskieten 's avonds op het water erg actief zijn en je je dus goed moest aankleden en in smeren met deet. Niet dat het wat helpt want het gezoem rond je oren blijft gewoon, om gek van te worden. Helaas hebben we geen kaaiman kunnen vangen, wel een aantal keer er 1 geraakt met het grote mes maar net niet goed genoeg waardoor hij dood was. Geen kaaimannen vlees kunnen eten, was heel erg benieuwd hoe dit zou smaken.

Rond 1 uur mijn hangmat in gekropen en heerlijk geslapen. Toen ik de volgende morgen wakker werd merkte ik meteen dat een muskiet mij geprikt had op mijn onderlip. Met gevolg dat ik nu een halve dikke onderlip, echt geen gezicht. Gelukkig trok die naar mate ik meer praatte snel weg en aan het eind van de dag was het nog nauwelijks te zien. Verder hebben we die dag gekajakt en met de boot gevaren. Toen we met de boot onderweg waren werden we overvallen door een flinke regenbui, maar naar regen komt zonneschijn dus waren we ook weer snel droog.

Rond 15.00 uur alle spullen weer op de boot gepakt (jaja weer in een slinger, we worden goed!!) en toen weer richting Nickerie waar de bus al op ons stond te wachten. Weer alle spullen uit de boot en in de bus (lang leve de doorgeef slinger haha). Onderweg nog even langs het notaris kantoor gereden van de notaris waarbij Nienke en Niamh stage lopen, en een stop gemaakt bij zeedijk. Nou dit was net Nederland, wat rotsen tot aan het water en meer wat het ook niet. Wel even leuk om te zien, maar was blij toen we weer in de bus zaten en verder reden naar huis. Om 22.00 uur was ik weer thuis, moe, vol muggenbulten, maar weer een leuk weekend gehad.

Even heel wat anders nu, voor de lezers die goed hebben opgelet mist er een stuk van mijn verhaal tussen 28 oktober en 4 november (aankomst papa en Daan).

Het is niet zo dat ik in deze periode niks gedaan heb, want dat heb ik natuurlijk wel. Er gaat hier eigenlijk geen dag voorbij dat je niks doet.

Even de hoogte punten van deze tijd op een rijtje:

  • Opa Witjes was jarig, nogmaals van harte gefeliciteerd opa!!
  • Adde, onze docent vanuit de opleiding in Nederland is vanaf 31 oktober tot 6 november in Suriname geweest. En heeft een aantal lessen die ik geven heb geobserveerd.
  • Woensdag 3 november bestond de school 64 jaar en was er een dienst in de gymzaal. Er was een priester aanwezig die de dienst verzorgde. Adde heeft nog een voordracht gedaan en Loes en ik hebben samen een gedicht voorgedragen wat ons vanuit de docenten gevraagd was. De kinderen hebben ook nog een lied gezongen of gedicht voorgedragen in NmG. Aan het eind van de dienst kwam er een stichting, zij hebben twee meiden een hoorapparaat aangeboden. Al met al een hele indrukwekkende en mooi diens, ik vond het erg bijzonder om er een keer bij te zijn. De dienst werd afgesloten door de priester die iedereen ging zegenen en samen met ons te zingen.
  • 's middags werden we bij Nienke en Niamh verwacht. De schoonmoeder van Nienke werd 50 en ze had ons gevraagd of wij samen met nog wat anderen in het Surinaams een verjaardagslied wilde zingen. Dat wilde we wel. Toen we daar aankwamen was er vrouw zij had allemaal klederdrachten wij zich en iedereen kreeg mooie kleren aan. Nienke en ik waren creoolse vrouwen, Loes en Niamh indianen. Daarna samen met hun en hun huisgenoten het lied gezongen. Super leuk.
  • 's Avond nog uit eten met Adde. Een indrukwekkende en leuke dag!.

Goed dit was het dan weer voor nu.

Ik wil alle lieve mensen in Nederland super bedanken voor alle leuk en lieve reacties op me verhalen. Echt tof!!

Voor nu een dikke brasa en tot me volgende verhaal maar weer.

Reacties

Reacties

mama

Ik blijf genieten van je verhalen en mooie foto`s,
dikke kus

Yvonne

Heej Janne, eindelijk heb ik ook je reismeeprofiel gevonden!

Wat een lief bericht van Amir! Iedere keer dat ik hem spreek zegt hij: 'waar ben je? Ik kom je halen, dan gaan we naar.... ' nouja, waar hij op dat moment dan naartoe zou gaan. A friend for life!

Joke Veldhuizen

Hallo Janne.

Kan me voorstellen dat je denkt "ik hoor niks van mijn collega's" en je komt over een paar weekjes al weer terug.
Hier is ook geen excuus voor te bedenken.
Sorry, Janne.....toch wil ik op de valreep nog iets van me horen.

Ik heb me vanmiddag achter de p.c. genestelt om je verhalen en belevenissen allemaal eens goed door te lezen.
Goh, wat heb jij in dat kort poosje tijd veel mee gemaakt en gezien.
En wat kun je er leuk en enthousiast over schrijven en je leest dat je er ook volop van geniet.
Ook fijn voor je dat je vader is geweest.
Dat hij met eigen ogen heeft gezien waar je bent en wat je er allemaal doet.

Op de Huygensstraat gaat alles gewoon door.
Nou, "gewoon".......is een groot woord.
Je hoort het vanzelf wel weer als je terug bent.

Geniet nu nog maar lekker een paar weekjes.
Voor je het weet sta je weer met beide voeten op winterse bodem.

Nou, Janne het ga je goed en heel veel groetjes.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!